Verliefd op klei
Begin 2024 stak ik mijn handen in de klei, en er gebeurde iets. Er klikte iets vanbinnen.
Wat begon als een stille nieuwsgierigheid groeide al snel uit tot een vreugdevolle ontdekkingstocht van vorm, kleur en textuur.
Ik ben geen meesterpottenbakker, maar elke kom, elk bord en elke pot die ik maak vertelt een stukje van mijn verhaal: over leren, vertragen, en verliefd worden op het ambacht.
Een betoverend wiel
Er is iets betoverends aan een klomp klei die ronddraait op de draaischijf. Ik hou van de stille uitdaging van centreren, de geduldige aandacht die het vraagt, en het moment waarop er onder mijn vingertoppen een vorm begint te bloeien.
Het is niet altijd perfect, maar juist dat maakt het zo plezierig. De schijf zoemt zacht, de klei antwoordt, en met elke omwenteling ontstaat er iets nieuws.
Voor mij voelt het als dansen met de aarde: geïmproviseerd, tastbaar en vol verrassingen.
Een doordacht proces
Ik maak keramiek met respect voor het land en zijn grondstoffen. Elk stuk wordt gevormd met regenwater, en alle overtollige klei wordt opgevangen en opnieuw gebruikt in mijn proces. Het atelier draait volledig op zonne-energie, gevoed door dezelfde zon die zoveel van mijn glazuren inspireert. Duurzaamheid is verweven in elke stap.
Wanneer ik een bestelling verzend, gebruik ik gerecycleerde kartonnen dozen en wikkel ik de stukken zoveel mogelijk in oude kranten, zodat ze nog één leven krijgen voordat ze worden weggegooid.
